Oud wethouder Rogier Tetteroo kijkt met veel voldoening terug op het project Wonen in GOUD
‘Je hebt mensen nodig die hun nek uitsteken’
In Gouda wordt in de spoorzone gewerkt aan de realisatie van het 250 woningen tellende project Wonen in Goud, geïnitieerd door Leendert Steijger van M3 Projectontwikkeling. Rogier Tetteroo was in de periode 2014-2023 wethouder wonen en ruimtelijke ordening en vindt het een mooi project: ‘De volkshuisvesting in Gouda is er straks geweldig mee geholpen.’
Oud wethouder Rogier Tetteroo, fotografie Pim Mul
De in 2023 tot ereburger benoemde Tetteroo stond bekend als een resultaatgerichte wethouder. Wie op het gebied van stadsontwikkeling en woningbouw iets voor Gouda dacht te kunnen betekenen kon bij hem terecht: ‘Bij mij stond de koffie altijd klaar. Kom maar op met je ideeën, dacht ik dan.’
Leendert Steijger van M3 Projectontwikkeling hád een idee. Hij wilde in de Goudse spoorzone met zijn OZO-concept (Ontwikkelen Zonder Ontwikkelaar) aan de slag. Op basis van een efficiënte samenwerking, volledige transparantie en een fee van slechts 1,5% per woning (vaak 10%) bouwen wij in de Goudse spoorzone straks betaalbare woningen, meldde hij aan Tetteroo.
Wat was uw eerste reactie?
‘Ik voelde al na een paar gesprekken met Leendert dat het wel snor zat. Allereerst vanwege het significante financiële verschil met sommige andere ontwikkelaar. M3 gaat niet voor een maximum rendement. Genoeg is in de ogen van Leendert genoeg. Hij gaat niet tot het gaatje. Vandaar die fee van 1,5% in plaats van 10%. Bij grotere projecten heb je als gemeente meestal te maken met een trits aan partijen die allemaal financieel een graantje mee willen pikken. Kom er dan maar eens achter wie er met welk belang inzit en wat voor hen exact de kosten en opbrengsten zijn. M3 is daar steeds 100% transparant over geweest en speelde open kaart. Wat ik óók positief vond was dat M3 op basis van echte betrokkenheid in gesprek ging met alle betrokkenen en recht deed aan hun wensen en ideeën. Andere pluspunten: M3 doet risicodragend mee en heeft met M3 Architecten ook de ontwerpdiscipline in huis wat de efficiëntie vergroot en de kosten verlaagt.’
Welke ideeën had u als wethouder voor de spoorzone?
‘Wónen! Onze inzet was om een braakliggend gebied dat al jaren lag te wachten op kantoorontwikkelingen te veranderen in een aantrekkelijke woonlocatie. Er kwam een integraal plan dat mede voorzag in betaalbare woningen en de bouw van een beeldbepalende eye catcher. Die wilde Leendert maken. Hij kwam met Wonen in Goud. In de aanvankelijke opzet betrof het koopwoningen. Maar omdat de hypotheekrente snel steeg, kwam er een kink in de kabel. Er haakten kopers af en het project stagneerde. Leendert zat er risicodragend in. Het was niet alleen voor de gemeente maar ook voor hem heel spannend.’
En toen?
‘Ik heb Leendert gezegd: jouw plan gaat wat mij betreft hoe dan ook door! Maar het kan zijn dat we het er samen met andere partijen doorheen moeten zien te slepen. En op basis van een andere opzet namelijk méér huur in plaats van koop. M3 Architecten heeft snel een aangepast ontwerp gemaakt, met meer huur- en minder koopappartementen. Omdat ik wist dat BPD als grote ontwikkelaar met een sociaal kompas gecharmeerd van Gouda was, heb ik hen uitgedaagd als belegger mee te doen. Dat deden ze met 98 stuks. En woningcorporatie Woonpartners Midden-Holland neemt nog eens 96 stuks af. Mede dankzij de grote inzet van deze twee partijen kan Wonen in Goud toch worden gerealiseerd.’
Hoe kijkt u terug op dit project?
‘Met veel voldoening. Allereerst omdat er straks in een voormalige rafelrand van Gouda een prachtig gebouw staat waar iedereen het over heeft. Dat is primair te danken aan de inbreng van Leendert, die toen het tegenzat karaktervast bleef en niet wegliep. Om de boel in beweging te krijgen, heb je mensen nodig die hun nek uitsteken. Mensen die laten zien dat het hoogste financieel rendement niet altijd zalig makend is en dat genoeg echt genoeg kan zijn. Het mooie van Wonen in Goud vind ik dat het lukte om dit project samen met twee gelijkgestemde partijen en de gemeente over de streep te trekken. Het laat zien dat als iedereen bereid is water bij de wijn te doen je samen heel ver kan komen.’